Elmalar yerine
Örümcekler düşer
Biz uyurken
***
Onun gülüşü bana
Uçurumun başındayken
Dengemi bozmaya yarayan
Rüzgarı hatırlatıyor
***
Kirlenmiş olmasam bile
Onun teniyle
Temizlenebilirim
***
Gölgelerimiz bir olunca
Oluşan zifiri karanlık
Geceyi kıskandırıyor
***
Herhangi bir mora
Biraz siyah katarsam
Daha koyu bir mor olur
Bu iki mor arasında
Sonsuz tane mor olduğunu
Onu düşünerek anladım
***
Bu dünyaya fazla olduğumuzu düşünenler
Dünyada olmadığımızı
Göremeyenlerdir
***
Homojenleştikçe
Kendini kaybetmenin
Bilimin bir yasası olduğunu
Reddediyorum
***
Sadece üzüntüden
Ölmek istediğim günler
Geride kaldı
